Op reis met juffrouw Janssen

Onder ons is de Bengaalse zee, we zien hem niet. In de opgaande zon nemen we een groene zee waar. Palmen, verder niets, een ondoordringbare jungle.
De luchthaven lijkt onbemand. Via lichtborden worden we naar een shuttle geleid. Over de monorail glijden we naar de aankomsthal, een man stempeld ons paspoort en voor we het door hebben staan we buiten met onze bagage. Verdwaald kijken we rond. Selamat datang, welkom in Malaysia.
Alsof we met een tijdmachine vooruit geschoten zijn rijden we Kuala Lumpur binnen. Jurassicpark wordt vervangen door Bladerunner.

Chaos. Het enige plekje dat een beetje op onze vorige bestemming lijkt. Chinatown, we vinden we er snel onze weg. McDonald, KFC, Starbuck, ze zitten er allemaal. Maar ook de foodcourts, allemaal stalletjes met hun eigen specialiteit. Het meisje van de satay bezoeken we dagelijks. Verder proberen we van alles uit, morning glory, schelpen, geroosterde eend, Lemak, Laksa, vis, garnalen, crab, maar afsluiten doen we bij starbuck met een enorme bak echte koffie.
Chinatown, met eindeloze stalletjes waar 'topmerken' worden verkocht voor bijna niets! Kenzo Flower, War of the world DVD's, de nieuwste Nokia, verzin het maar het is er vast.
Daar vinden we haar, tussen de prada en von Dutch tassen. Ze staart ons aan, neem me mee! Als we onze portie satay eten voelen we haar ogen nog steeds. Voor twee euro bevrijden we haar.

Haar eerste uitstapje met ons is naar de Petronas Twin Towers. We hebben haar juffrouw Janssen gedoopt, juffrouw Janny voor intimi. Met z'n drieeen hebben we het reuze naar ons zin. Ruim een uur staan we s'ochtends in de rij om een kaartje te bemachtigen voor de skybridge. S'middags mogen we naar boven. Met knikkende knieen gaan we omhoog, NY in onze gedachten.
De Petronas torens hebben de islamitische geo8hoek als basis en zijn ontworpen door een Amerikaans bureau. De eenheid stelt ons gerust en op 170 meter hoogte genieten we van het uitzicht over KL. Relatief een kleine stad met hele hoge, ultra moderne gebouwen, maar ook met heel veel parken. Na vijf minuten zoeven we weer omlaag, juffrouw JJ heeft haar luchtdoop gehad.

Soms kan ze niet mee en moet ze op de hotelkamer blijven. Maar als we naar Kuching vliegen verstop ik haar in mijn tas.
Borneo bestaat uit Malaysia, met twee onafhankelijke staten: Sarawak en Sabah, en Indonesia: Kalimantan. Verder ligt Brunei ook op Borneo.
Kuching is de hoofdstad van Sarawak en betekend kat. Het is meer een plattelandstad die gesplist wordt door de Sarawak rivier en omgeven wordt door jungle.

Met een tambang, klein bootje, varen we over de snel stromende rivier. Achterop hangt de was. We gaan naar fort Margarita. Het fort is niet groot maar wel een beetje eng. Achter een deur met een doodskop hangt een mand met schedels. op de duer vinden we de volgende verklaring:
July 1971
Uit de toren wordt geschater waargenomen nadat een aantal schedels zijn verplaatst. Dagen is er een aanhoudend onweer met enorme klappen en veel weerlicht. Als de schedels op de oorspronkelijke plaats worden terug gehangen wordt alles weer normaal.
ondertekend door de wacht commandant van Kuching, fort Margarita.
En in die toren hangen ze dus nog steeds. We trekken de deur zachtjes dicht en sluipen weg.

Met bus 6b rijden we de stad uit. Juffrouw Janny is achtergebleven in het hotel. Midden in de jungle stappen we uit en klunen ruim een half uur naar de receptie.
"Selamt datang, jullie zijn te laat of juist te vroeg", verwelkomt de parkwachter van het Semenggoh Wildlife Rehablitation Centrelegt ons.
Het is 11 uur s'ochtends. Hier worden Orang Oetangs, bosmensen, 'opgevoed' om terug te keren in de natuur. Ze worden 2x per dag bijgevoerd, maar komen alleen als ze zelf niet genoeg voedsel kunnen vinden. Als je geluk hebt kun je ze s'ochtends vroeg of laat in de middag zien. Ons wachten wordt ruim beloont. We krijgen 8 bosmensen te zien. Behendig komen ze aangeslingerd. wat een kracht en acrobatiek. Hangend aan een arm en een been wordt met 1 hand een sinasappel opgevangen en geschild.
We missen haast de laatste bus.

Het 1ste weekend van juli is het Rainforrest Music Festival. We hebben weer geluk en weten een kaartje te bemachtigen. Het festival wordt oa gesponsert door Heineken. Op zaterdagmiddag vertrekken we richting het Sarawak culturele dorp. Wij Rotterdammers zijn verwend, we zijn niet zo gauw onder de indruk van een festival. De mensen hier wel en dus genieten we volop van de sfeer en Freddie. Als om 23.00 de ruim 60jarige Petrona Martnez met haar Colombiaanse band het podium betreed, barst het feest helemaal los. Al swingend moeten we ons weer haasten voor de laatste bus.

In een russische jet scheren met zo'n 60 km/uur stroomopwaarts over de Rejang rivier. Een jet zonder vleugels. Logge schepen met enorme boomstammen komen ons tegemoed. Juffrouw Janny kijkt angstig uit het raam naar losgeslagen stammen. Af en toe horen we een doffe klap tegen de romp.
Na twee dagen en twee boten komen we via Sibu veilig aan in Kapit. Een rustig stadje midden in het oerwoud. Hier komen de Iban en Orang Ulu, riviermensen, om hun waren te verkopen. We willen graag een longhouse bezoeken, maar daar moet je voor uitgenodigd worden. Als we 5 minuten in ons hotel zijn staat Joshua voor onze deur, met een uitnodiging en het prijskaartje. Gelukkig komen we later Bjorn en Christiaan uit Denemarken tegen en maken kennis met Mister Philip.
Een dag later zijn we op weg naar de schoonfamilie van Mr.Philip in een authentiek Iban longhouse. We worden ontvangen op de gemeenschappelijke waranda door de Chief. Na het kennismaken drinken we limonade en rijstwijn en eten we koekjes en wildzwijn met de gemeenschap. Er wonen hier ruim 100 mensen en op feestdagen zijn er zeker 300 mensen in het longhouse. een commune waar elke familie een eigen kamer en keuken heeft. Privici schep je door onder een muskietenet te slapen. Vader en moeder samen, de kinderen een netje en de (schoon)ouders onder het derde net. Het zijn boeren, jagers en nog niet zolang geleden ook koppensnellers. Na de vrede van 1924 tussen de verschillende stammen hebben er officieel geen koppen meer gerold. De schedels van hun oude vijanden hangen er nog wel. Met respect bekijk ik opa in zijn rolstoel en zijn vele tatoeages. In een hoekje staat een vaas met de inslag van een machette. Volgens overlevering de laatst gesnelde kop. Een dag later snellen we stroomafwaarts terug naar de 'civilisatie'.

Over een paar dagen vliegen we met z'n drieen naar Mulu NP. Een nationaal park midden in het oerwoud. Juffrouw Janny kan mee. De afgelopen week heeft ze zich voorbeeldig gedragen en zelfs de neusapen in Bako NP met rust gelaten. Ik heb troost bij haar gevonden toen ik dacht dat de bank werd overvallen, zij is mijn armen gesprongen toen de 100 jaar oude boom naast het hotel afbrak en Bas heeft ze tot rust gebracht nadat hij wakker werd gemaakt door een enorme kakkerlak op zijn hoofd. Het vertrouwen is er en ze is ook geheel gewend aan het verblijf in mijn tas. S'nachts slaapt ze tussen ons in.
Jullie kennen er vast ook wel. Vroeger was ze vaak op tv, samen met Mr. Bean.