Ademloos

Tashi delek, welkom. Ademloos is de enige goede benaming voor Tibet. We zijn hier nu een paar dagen en op dit moment wordt ik ademloos van frustratie omdat het internet hier zooooooooo langzaaaaaaaam is.
Verder is het op ruim 3600 meter ook een beetje ademloos door de ijle lucht, maar we worden vooral ademloos van alles wat we hier zien en meemaken. Ik ga het jullie vertellen zolang ik tenminste deze verbinding in stand kan houden. Verder wil ik nog even melden dat ik nu fotos kan plaatsen alleen duurt dat heeeeeeeeeeeeeeel laaaaaaaaaang dus ga ik dat weer pas doen als we weer in Nepal zijn. Zie de 2 nieuwe plaatjes bij vorige berichten.
Oke, allereerst is het landschap adembenemend mooi, grijsbruine tinten met hier en daar een grijsgroen boompje en daar doorheen een wild stromende grijsblauwe rivier. Dat was het eerste beeld wat we vanaf het vliegveld richting Lhasa kregen. Tashi delek worden we geheten en de witte sjaal om gehangen, Tibettanen zijn verschrikkelijk aardig en hartelijk. Als je ze aankijkt en lacht gaat gelijk de zon op. Tashi delek klinkt het dan ook gelijk.
Lhasa is kwa inwoners aantal ongeveer net zo groot als Rotterdam. Er is bijna geen hoogbouw en daardoor lijkt het niet zo groot. Er zullen zeker veel meer mensen in een ruimte wonen dan wij gewend zijn. Op dit moment zijn er erg veel pelgrims in Lhasa die allemaal de Kora (pelgrims pad) naar het Jokhang volgen. Vaak leggen ze hele grote afstanden af en sommige doen dat ook nog door zich om de twee stappen op de grond te werpen. Andere draaien constant met hun gebeds molentjes en als ze bij het Jokhang zijn aangekomen werpen ze zich daar op de grond. Tja ja en dat allemaal voor een volgend beter leven. Alles wat ze hebben geven ze aan de kloosters in de hoop misschien terug te komen als een monnik?
Het Jokhang is gebouwd op een plek die vroeger als Rasa bekend was en bedoeld om de demonen die het land onbewoonbaar maakten te verjagen. Rasa betekend het land van de geiten en kwam voort uit het feit dat het de grond, die gebruikt werd om het aanwezige meer te dempen, met geiten uit het noorden is aangevoerd. Later is de naam Lhasa ontstaan. Wel, het verjagen van de demonen dat is een groot item, ook deze dagen weer. Is hij al verjaagd of moet het nog gebeuren?
Vandaag zijn we naar Drak Yepa geweest ook weer ademloos door de hoogte, bijna 4500 meter. Bas zijn hart bonkte erbijna uit en ik had een vreemd duizelig hoofd. Drak Yepa ligt ongeveer 30 km van Lhasa en is een van de heiligste plekken van Tibet. De capelletjes bevinden zich in grotten en worden vaak gebruikt om te mediteren. Het verhaal gaat dat Guru Rinpoche zich hier ruim 7 jaar heeft ingegraven. Heel veel pelgrims weer maar gelukkig werpen ze zich hier niet op de grond.
Een paar dagen geleden zijn we Stephan tegen gekomen. Hij is vandaag begonnen aan zijn fiets tocht naar Kathmandu. We hebben elkaar een paar keer gezien en dat was fantastisch leuk. We hopen ze(Stephan,Hans en Marcel) onderweg nog tegen te komen.
Zo dus denk maar even na over de demonen, wij genieten van al deze nieuwe (en nog nooit eerder gezien ) ervaringen. Tot gauw als het aan ons ligt